در واقع موقعيت فيزيوتراپي در كشور ما با پاكستان قابل قياس نيست از اين نظر كه موقعيت فيزيوتراپي ما در ايران از پاكستان خيلي بالاتر است. به طور مثال مدت دوره‌ي ليسانس در كشور پاكستان 3 ساله مي‌باشد. در پاكستان حتي يك دپارتمان كه ph.D تربيت كند نداريم. اين دوره‌ي dpt  را هم 4،3 نفر از دانشجويان پاكستاني كه مدرك dpt  را از آمريكا اخذ كرده‌اند، در دانشگاه رفاه پاكستان راه‌اندازي كرده‌اند و با Transitional هم شروع كردند نه entry level. ايرادي در دانشكده‌هاي ما وجود دارد: تا الان تمركز بر روي Postgraduate بوده است كه به درد Postionهاي دانشگاهي مي‌خورد يعني ما فوق‌ليسانس تربيت مي‌كنيم تا ph.D هم ارائه بدهيم. اكنون ما به جايي رسيده‌ايم كه در حدود 80-70 phd فيزيوتراپي يا دانشجوي phd داريم و ما بر روي دوره‌هاي غيرباليني تمركز كرده‌ايم. در حالي كه ما نياز به دوره‌هاي باليني داريم. پس ما اكنون بايد به دنبال ارتقا بدنه‌ي رشته و ارتقا دوره‌هاي باليني در اين رشته باشيم. ضمناً ما معتقديم كه يكي از راه‌هاي رسيدن به ph.D فيزيوتراپي، مي‌تواند همينdpt  باشد. همان‌طور كه يك فرد با دكتراي عمومي، دندانپزشكي، داروسازي و حتي دامپزشكي هم مي‌تواند وارد مقطع ph.D فيزيوتراپي شود پس ما مي‌توانيم با دكتراي فيزيوتراپي نيز ، ph.D فيزيوتراپي را اخذ كنيم.

با تشكر از شما جناب آقاي مؤذن‌زاده كه وقتتان را به ما داديد.

ما دانشجويان فيزيوتراپي سراسر كشور، dpt  را حق خود مي‌دانيم و در راه رسيدن به اين هدف از هيچ كوششي فروگذاري نخواهيم كرد و با دست به دست هم دادن و البته در مسيري قانوني به سوي هدف خود تلاش مي‌‌كنيم.

ما بايد هم اكنون، كه دانشجوي دوره كارشناسي هستيم با پشتكار فراوان به كسب علوم فيزيوتراپي بپردازيم تا ضمن اثبات حق خود در رسيدن به مدرك dpt  خدمت‌گذاراني كارآمد براي ايران و ايراني باشيم در جهت ارتقاء نظام سلامت كشور به اميد روزي كه خود را بر پله‌هاي بالاي فيزيوتراپي ببينم پرشور و با توكل به راه خود ادامه مي‌‌دهيم.

باشد كه حق به حق‌دار برسد.

برای رفتن به صفحه اصلی اینجا را کلیک کنید